|
theatermakerscollecief het het reservaat:
ideeën koesteren en ze realiseren
Door Jennifer Evenhuis
– Het Reservaat
TheaterMakersCollectief Het Reservaat is in maart 2005 opgericht door 6 jonge theatermakers die elkaar gevonden hebben in de passie om theater te maken èn te spelen. De leden van het collectief maken hun eigen voorstellingen, maar ondersteunen elkaar in het regelen van randzaken, zoals het huren van repetitieruimte en het aanvragen van subsidies. Artistieke samenwerking is zeker mogelijk en doordat elke maker zijn eigen stijl heeft, hoopt Het Reservaat op onderlinge kruisbestuiving en inspiratie.
Het Reservaat zijn: Mirry van Doorn, Jennifer Evenhuis, Hanno Giethoorn, Danielle Struis, Caecilia Thunissen en Ganna Poppea Veenhuysen.
– Collectief of individu
Het is een moeilijke tijd voor jonge theatermakers. Er is steeds minder subsidie beschikbaar en het ondernemersschap van de zelfstandig uitvoerende maker neemt daardoor een steeds prominentere plaats in binnen zijn of haar beroepspraktijk. Voordat je als beginnende (nog onbekende) maker aan het artistieke proces kan beginnen, moet je zoveel regelen dat de moed je wel eens in de schoenen kan zakken. Want hoe kom je als nieuwkomer aan subsidies? Wie betaalt de repetitieruimte, het publiciteitsmateriaal? Hoe leg je contacten met theaters of impresariaten? Àls je de voorstelling verkoopt, komt het geld pas in een veel later stadium binnen. Door met zes makers deze zaken onder één naam te regelen, is alleen het schaalvoordeel al groot.
– Niet alleen zakelijk
Maar er zijn meer voordelen. Zes makers hebben 6 keer zoveel ideeën, vertegenwoordigen zes individuele stijlen en hebben veel verschillende kwaliteiten in huis. De makers van Het Reservaat kunnen gebruik maken van elkaars netwerk en elkaar stimuleren en motiveren. De één kan de ander regisseren, of in een anders voorstelling spelen. Door elkaars proces te volgen, kun je op ideeën komen die buiten je eigen kader liggen.
– De makers
Mirry van Doorn
Mirry van Doorn (1967) studeerde in 2002 af aan de Amsterdamse Theateracademie en maakte samen met Hanno Giethoorn voor haar eindexamen de voorstelling "Mojave Phone", een absurdistische dansante voorstelling waarin een man en een vrouw een ontmoeting hebben bij een telefoonpaal in de woestijn. Zij speelde daarin met de grenzen tussen spel en werkelijkheid, waarheid en leugen, een thema waar zij eveneens een jaar eerder in haar solo "Op de liefde" mee speelde. Met deze grenzen, in combinatie met de steeds verder gaande grenzen die haar personages opzoeken om hun dromen te verwezenlijken, zoekt zij in haar voorstellingen naar een eigen stijl van theater maken. Zij wil niet alleen voorstellingen maken voor in het theater, maar ook op locaties die een bijzondere sfeer oproepen.
Jennifer Evenhuis
Jennifer Evenhuis (1973) studeerde in juni 2004 af aan De Theaterkade en maakt voorstellingen die een mengvorm zijn van kleinkunst en toneel. Jennifer is gefascineerd door mensen die zich anders voordoen dan ze zijn. Ze verdiept zich in de communicatie tussen mensen en vraagt zich voortdurend af of het allemaal niet makkelijker kan. Als iedereen helemaal zichzelf kon zijn, zou de wereld er dan beter uitzien? Of hebben geheimen, maniertjes en onhandigheden hun eigen nut en charme? Op dit moment kenmerkt haar stijl zich door realistisch spel, veel wetenswaardigheden en heel veel details.
Hanno Giethoorn
Hanno Giethoorn (1970)studeerde aan de Amsterdamse Theateracademie en speelde daarna in verschillende theaters, op straat en locaties. Het Reservaat is voor hem een plek waar hij samen met anderen uit verschillende disciplines kan werken, zich kan laten inspireren en waar hij de lasten van het maken van theater kan delen. Hanno wil in zijn theaterstukken de worsteling van de mens met zijn bestaan laten zien. Hij is vooral gefascineerd door het onvermogen van de mens en zijn neiging om zichzelf bij herhaling op vele manieren kapot te maken. Dit gegeven wil hij vangen in absurde, fysieke en energieke voorstellingen.
Danielle Struis
Danielle Struis (1976) ging, nadat ze de theateropleiding verliet, workshops geven in Amsterdam. In meerdere stadsdelen geeft zij les aan kinderen tussen de 4 en 16 jaar. De cursussen verschillen van dans tot theater en musical. Daarnaast maakt en speelt/danst zij in jeugdvoorstellingen. In haar werk staat de culturele ontwikkeling van het kind centraal. Ook in haar toekomstig werk zal zij alles uit de kast halen om kinderen uit alle culturen naar het theater te halen, maar vooral ook om het theater naar de kinderen toe te brengen. Binnen het Reservaat vindt zij de ruimte en de tijd om zich verder te ontwikkelen en om samen met anderen de krachten te bundelen.
Caecilia Thunnissen
Caecilia Thunnissen (1972) studeerde in januari 2004 af aan de Theaterkade in Amsterdam met de bewegingstheatersolo ST:RA:KS onder begeleiding van Barbara Duijfjes. Daarin maakte zij een aanzet tot haar eigen theatertaal, die te omschrijven is als muzikaal, beeldend bewegingstheater. Filosofisch getinte onderwerpen zijn vaak vertrekpunt van haar voorstellingen, zoals de onomkeerbaarheid van tijd en de illusie van de keuzevrijheid. De tragiek van de mens die deze grote thema's vaak niet kan bevatten, maakt zij voelbaar en zichtbaar in de personages en hun handelen. Waarschijnlijk speelt het feit dat zij eind 1998 afstudeerde aan de Universiteit Utrecht bij de faculteit Theater-, Film- en Televisiewetenschap nog steeds een rol in haar werkwijze als theatermaker. Naast het maken van en spelen in haar eigen voorstellingen, treedt Caecilia Thunnissen op als actrice, zangeres, choreografe, regisseur en producent bij diverse kunstprojecten variërend van videokunst tot opera.
Ganna Poppea Veenhuysen
Ganna Poppea Veenhuysen (1969) studeerde theater in Maastricht en Brussel. Van 1993 tot 2002 woonde ze in België en Frankrijk en deed ze gedurende verschillende reizen binnen en buiten Europa veel ervaringen op in clowns- dans en acrobatiekwerk met circus- en (straat)theatervoorstellingen. Door in contact te staan met publiek van verschillende culturen en talen, leerde ze dat communicatie ook zonder woorden kan plaatsvinden. Het is haar passie om die "taal" te leren spreken. Het onderzoek van het lichaam als muzikaal expressiemiddel komt voor haar daarmee op een centrale plaats te staan. Het is de techniek van de clown waarin zij dit onderzoek kan verdiepen en daar houdt ze zich sinds 1998 dan ook steeds intensiever mee bezig. Nu geeft ze daarin ook les bij Tinyhero productions en werkt voor Warchild. Haar droom is een clownvoorstelling maken, waarmee zij zou kunnen reizen naar gebieden waar mensen met minder vanzelfsprekendheid theater kunnen zien.
– Stand van zaken
Het Reservaat is nog jong maar onlangs is de eerste collectief-activiteit gerealiseerd. Hanno, Ganna Poppea en Caecilia hebben een "Boert" gepresenteerd, een komische middeleeuwse vertelling op rijm. Andere projecten die op stapel staan zijn "Alimentation", een bewegingsvoorstelling onder regie van Mischa van Dullemen, een cabareteske voorstelling, een clownsvoorstelling en een voorstelling geïnspireerd op de schilderijen van Fernando Botero.
Op dit moment zoekt Het Reservaat naar geschikte repetitieruimte.
« producties
|
